Wat is IBD?

De aanduiding 'inflammatoire darmziekten' (IBD) is een verzamelnaam voor verschillende aandoeningen die gepaard gaan met ontsteking van het spijsverteringsstelsel, en dan in het bijzonder de darmen. Het spijsverteringsstelsel zorgt voor de vertering van ons voedsel, de opname van voedingsstoffen en water, en uiteindelijk de afvoer van onverteerde voedselresten (de feces ofwel ontlasting). Meer lezen over het spijsverteringsstelsel.

Inflammatoire darmziekten (IBD) worden soms verward met het prikkelbaredarmsyndroom (PDS). IBD en PDS kunnen wel allebei gepaard gaan met diarree en obstipatie, maar hebben een verschillende oorzaak. PDS is een zogeheten 'functionele stoornis': het spijsverteringsstelsel ziet er normaal uit, maar werkt niet altijd zoals het zou moeten. IBD is daarentegen een chronische (aanhoudende) aandoening die gepaard gaat met ontstekingen en soms zelfs met beschadiging van de structuur van de darmen.

Er zijn twee hoofdvormen van IBD: colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn. Deze tasten allebei een ander deel van het spijsverteringsstelsel aan. Ook verschillen de symptomen van deze twee vormen lichtelijk van elkaar.

Hieronder staat een handig overzicht van de verschillen tussen colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn.

Tabel 1: de verschillen tussen colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn.
  Colitis Ulcerosa De ziekte van Crohn
Aangetast deel van het spijsverteringsstelsel Bij alle patiënten zijn de endeldarm en dikke darm aangetast. Het hele spijsverteringsstelsel, van de mond tot de endeldarm, kan worden aangetast.
Kenmerken De aangetaste delen van de darm vormen aaneengesloten segmenten, dus zonder tussenliggende gezonde stukken darm. De aangetaste en gezonde delen van de darm wisselen elkaar af (er worden dus als het ware delen 'overgeslagen').
  Alleen de binnenbekleding (het slijmvlies) van de darm raakt ontstoken. De gehele darmwand kan ontstoken raken.
  Er worden maar zelden fistels gevormd. In veel gevallen worden er fistels gevormd.
 

De aandoening ontstaat meestal voor het dertigste levensjaar, maar kan op elke leeftijd optreden. Sommige mensen krijgen de aandoening pas als ze in de 50 of 60 zijn.

 

De aandoening kan op elke leeftijd optreden, maar ontstaat meestal al op jonge leeftijd. Bij de meeste patiënten wordt de aandoening al voor hun dertigste vastgesteld.
Symptomen Terugkerende diarree komt zeer vaak voor. Er kan slijm of bloed bij de ontlasting zitten. Terugkerende diarree komt minder vaak voor dan bij colitis ulcerosa.
  Er zit bijna altijd bloed bij de ontlasting. Soms is dit met het blote oog te zien. Bloedingen komen minder vaak voor dan bij colitis ulcerosa, maar zijn wel mogelijk.
  Obstipatie is mogelijk, maar komt minder vaak voor dan bij de ziekte van Crohn. Obstipatie kan optreden zodra de andere symptomen van de aandoening onder controle zijn gekregen.
  Wisselende buikpijnklachten: de hevigheid en de locatie (de plek waar ze gevoeld worden) kunnen veranderen. Hierbij kan een naar gevoel laag in de buikstreek of boven het heupbot ontstaan, of krampende pijn in het midden van de buikstreek. Tijdens een opvlamming van de ziekte kan de pijn heviger worden. Andere symptomen die hierbij kunnen optreden, zijn o.a. misselijkheid en braken. Terugkerende episoden met hevige pijnklachten, vooral rechtsonder in de buikstreek. Deze pijnklachten ontstaan meestal vlak voor het naar de wc gaan. Hierbij kunnen ook misselijkheid en braken optreden, met name als er een abces of gaatje (perforatie) in de darmwand zit.
  Een hevige opvlamming van de ziekte gaat vaak gepaard met koorts. Als er al sprake is van koorts, is deze doorgaans licht. Hoge koorts en koude rillingen duiden op mogelijke complicaties.
  Bij colitis ulcerosa die licht of matig van ernst is, is niet altijd sprake van verminderde eetlust, afvallen en groeiachterstand bij kinderen. De aandoening kan bij sommige kinderen en jongeren wel de groei beperken. Verminderde eetlust. Gewichtsverlies van zo'n 10-20%. Bij kinderen en jongeren komt groeiachterstand veel voor.
  De darmen niet goed kunnen legen – vaker dan normaal naar de wc moeten. Tenesmus ofwel loze aandrang (het gevoel hebben naar de wc te moeten terwijl er geen ontlasting in de endeldarm zit) en verstopping (obstipatie) zijn ook mogelijk. Moeite met het legen van de endeldarm, vooral tijdens een opvlamming.
  Zweren bij de anus komen voor. Anale fistels ook, maar zelden. De aanwezigheid van zweren en fistels bij de anus kan een van de eerste symptomen zijn die de ziekte van Crohn doen vermoeden.
  Neurologische en psychische symptomen komen niet voor. De aanwezigheid van neurologische of psychische symptomen kan een van de eerste tekenen van de ziekte van Crohn zijn.

Beoordeel deze pagina

Gemiddeld: 4.7 (3 stemmen)

Feedback